روز جمعه به مناسبت نوروز، خانواده های جانباختگان کشتار سال ۶۷، به همراه جمع کثیری از مردم، در گورستان خاوارن گرد هم آمدند.
حضور گسترده مردم، بخصوص جوانان، با دسته های گل، جلوه زیبای به این گلستان داده بود. مراسم با یک دقیقه سکوت و خواندن قطعه شعری بمناسبت نوروز توسط یک از اعضای خانواده جانباختگان شروع شد و پس از آن چندین تن از اعضای این خانواده ها با خواندن شعر و مقاله مراسم را ادامه دادند.
عده ای از جوانان که از اعضای همین خانواده ها بودند، قطعات موسیقی زیبای نواختند و ترانه هائی به یاد آن عزیزان، که کمتر خاطره ای از آنها به ذهنشان مانده است، سرودند. فرزندان جانباختگان، با حضور فعال در گلزار، تمام لحطات در تلاش و تکاپو بودند تا این مراسم به نحو پسندیده ای برگزار شود. آنان با دقت، ظرافت و وسواس خاصی، گل و سبزه بر خاک می افشاندند و می نشاندند.
چندین مقاله و شعر خوانده شد و در پایان مراسم، به رسم همیشه، همگی با خواندن سرود، سرتاسر خاوران را، آنجائی که دلبندانشان آرامیده اند، گل باران کردند. حضور مادرانی که توسط نوه های خود کمک می شدند، تا بتوانند این مسیر را طی کنند، آمیخته از غرور و صلابت و پایمردی بود. آخر آنان برای حفظ این خاک مرارتها کشیده اند. خواهر یکی از این جانباختگان قطعه زیر را به مناسبت این روز در مراسم سروده است.
به مناسبت بیستمین نوروز
می خواهند تاریخ حماسه تان را فراموش کنیم
می خو اهند یادمان برود که از حلقه های یادبود همسرانتان هم گذشت نکر دند
لباسها، نو شته ها، عکسها و وصیت نا مه ها یتان را هم ندادند
گویی بس نبود که پیکر بی جانتان را با آهک متلا شی کردند
می خو اهند ، استخوانهای شلاق خورده اتان را مخفی کنند
می خواهند تاریخ، جسم بی نیاز به کفن تان را
که اندیشه ها ی سپید مصممش می کرد فراموش کنیم
می خواهند گلستان را گورستان کنند
پیراهن چهار خانه، اندام استخوانی، مو های سیاه، سفید و جو گندمی
که از لابه لای دوغاب ماسه و آهک
با سیلا ب های بارا ن بیرون زده بود فراموش کنیم
و قار قار کلاغ های نفرینی تابستان ۶۷ را بر فراز گلستان خا وران
بطری های فرو رفته در زمین آ هکین برای سیرابی چند ساعته ی گلهای گلستان
و عطش فرزندان مات ومبهوت تان را در آن بیابان بی آب و علف
که می گشتند تا به تکه زمینی حس یابند و بر آن سنگی نشان کنند و گور خیالی بابا را علامت بزنند
می خواهند این سند خاکی را از ما بگیرند
خاک پر از برکه و زر را
تا تبدیل به گورستانی عادی نمایند
آنها غافلند که ما نزدیکان به خون خفتگان گلستان تا زنده ایم
آ رزوی این رذالت را بر دل سیاه کور دلان باقی خواهیم نهاد
ما امسال را هم بهار با تجدید عهد با عزیزانمان شروع می کنیم و با درسی که از مقاومت ، شهامت و پایداریشان آ موخته ایم ، تا اثبات بی گناهیشان از پای نمی نشینیم
باشد که دیگر این جنایت ها در تاریخ تکرار نگردد
زنده باد آزادی، زنده باد خاطره ی تابناک تمامی جانباختگان راه آزادی و دمکراسی
دادخواهان کشتار ۶۷
جمعه ۲۴ اسفند ۱٣٨۶ برابر ۱۴ مارس ۲۰۰٨
اخبار روز و سلام دموکرات
اخباری از وضعیت دانشجویان چپ زندانی
سه تن از فعالان دانشجویی آزادی خواه و برابری طلب از تاریخ ۲۱/۱۲/۸۶ از بازداشتگاه ۲۰۹ به قرنطینه زندان اوین منتقل شده بودند. این افراد به اسامی بهزاد باقری (که اشتباهاً بهروز کریمی زاده عنوان گشته بود) هم اکنون در سالن ۸ اندرزگاه ۸، پیمان پیران در بند ۳۵۰ امنیتی و علی کانتوری که طی ساعات آینده به زندان منتقل خواهد شد، گزارش گردیده اند. این در حالی است که بهروز کریمی زاده همچنان در بازداشتگاه ۲۰۹ به سر میبرد و مرتضی خدمتیلو نیز عنوان گشته است روز گذشته از زندان آزاد گردیده است.
بهروز کریمی زاده ۳۰۰ میلیون، پیمان پیران ۸۰ میلیون، بهزاد باقری ۱۰۰ میلیون تعیین قرار وثیقه گشته اند، آقایان بهزاد باقری در طی هفته جاری و علی کانتوری روزگذشته در شعبه ۲ امنیت دادگاه انقلاب “موسوی” به آخرین دفاعیات خود در مرحله بازپرسی پرداخته اند.
گفتته شده است تنها فرد باقی مانده در ۲۰۹ از این طیف بهروز کریمی زاده میباشد، همچنین گزارشات همچنان حاکی از نیاز پیمان پیران به رسیدگی پزشکی بعلت آسیب دیدگی کتف و پای راست بر اثر شکنجه می باشد.
فعالان حقوق بشر در ایران
گزارشی از رفتار وزارت اطلاعات با دانشجویان زندانی طیف چپ
کانون زندانیان سیاسی ایران (در تبعید) گزارش تازه ای از وضعیت دانشجویان چپ در زندان و شکنجه های اعمال شده بر آن ها منتشر کرده است. در مقدمه ی این گزارش آمده است: «بنا به اخبار رسیده از طرف دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب و با توجه به پیگیری موضوع و تایید صحت خبر از سوی چند تن از فعالان برجسته چپ دانشجویی متاسفانه خیر ذیل با اطمینان کامل از صحت و سقم آن منتشر می شود.». در این گزارش همچنین قید شده است که پنج نفر از دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب که اخیرا از زندان آزاد شده اند، محتویات آن را تایید کرده اند:
نیروهای وزارت اطلاعات ایران که کنترل بند ۲۰۹ زندان اوین را در دست دارند به روشهای غیر انسانی به منظور سرکوب جنبشهای آزادیخواهانه و برابری طالبانه، روی آورده اند. بعد از بازداشت سری دوم دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب، نیروهای وزارت اطلاعات برای گرفتن زهر چشم از زندانیان تازه وارد و به منظور تحقیر آنان اقدام به برپایی جشن تولد برای یکی از دانشجویان می کنند و همه دانشجویان چپ را مجبور به شرکت در این نمایش می کنند.
در میانه این مراسم و در حالی که دانشجویان سعی داشته اند مخفیانه و با نجوا از حال و روز هم مطلع شوند بهروز کریمی زاده و پیمان پیران دو تن از برجسته ترین نیروهای چپ دانشجویی با چشم بند به میان جمع آورده می شوند. با برداشته شدن چشمبند و مشخص شدن چهره این دو زندانی سیاسی موجی از بهت و غم همگان را فرا می گیرد. اوضاع ظاهری و وضعیت جسمانی این دو نفر به قدری رقت اگیز و اسفبار بوده است که تعدادی از دانشجویان بازداشت شده بی اختیار گریه کرده اند. به گفته یکی از دانشجویان دانشگاه تهران هنگامی یکی از دانشجویان زندانی که سعی داشته است در گوش بهروز کریمی زاده به نجوا مطلبی را بیان کند با خنده ی تلخ این فعال دانشجویی روبه رو شده و رو به دانشجوی زمزمه کننده بیان کرده است که قادر به شنیدن نیست و اگر مطلبی دارد در گوش راست وی گفته شود.
دستهای بهروز کریمی زاده تا آنجا که از آستین بیرون بوده مملو از اثر خاموش کردن سیگار بر بدن بوده است و این صحنه وقتی کامل می شود که دانشجویان زندانی متوجه نوع راه رفتن پیمان پیران شده اند.
پیمان پیران تقریبا به جای راه رفتن بر روی زمین می خزیده است و به جای بلند کردن پاها در هنگام گام برداشتن به هر دو پای خود را بر روی زمین می کشیده است. در میانه این به اصلاح جشن تولد پیمان پیران به یکی از دانشجویان دانشگاه علامه گفته است که کف و مچ هر دو پایش بر اثر ضربات کابل مجروح شده است.
متاسفانه به دلیل رعب و وحشت حاصل از فشارهای دهشتناک نیروهای امنیتی ایران بر دانشجویانی که در روزهای گذشته آزاد شده اند هیچ یک از این دانشجویان حاضر به انجام مصاحبه و یا مطرح کردن کامل آنچه که بر آنان رفته است نیست و حتی محکم ترین این دانشجویان در جواب هر سوال از وضعیت زندان و نوع شکنجه ها تنها به گریه کردن اکتفا می کنند.
خبر وضعیت بهروز کریمی زاده و پیمان پیران مربوط به ۲۰ روز پیش بوده و هنگامی مطرح می شود که دو تن از دانشجویان در جلسه ای خصوصی با گریه و نفسهای بریده شده آن را به زبان می آورند و پس از پیگیری شدید تنی چند از حاضران در جلسه و تایید شدن خبر از سوی حاضران در جشن تولد وزارت اطلاعات اکنون به صورت عمومی منتشر می شود. اما متاسفانه این تنها گوشه کوچکی و ناچیز از یک واقعیت تراژیک و تکان دهنده است که شاهدان عینی آن از زیر بار بیان تمام آن شانه خالی می کنند.
از تمامی آزادیخواهان و برابری طلبان جهان درخواست می کنیم نسبت به رفتارهای مغایر با حقوق بشر رژیم جمهوری اسلامی سکوت نکرده و برای آزادی تمامی زندانیان عقیده و بیان که در زندانهای جمهوری اسلامی تحت رفتارهای غیر انسانی به سر می برند تلاش کنند.
« امضاء کتبی ۵ نفر از دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب محفوظ است »
اخبار روز
*بنده تمام مطالب فوق را از خبرنامه امیرکبیر گرفته ام.
